2. azərbaycan üçün bu kəsimə aşağıdakılar daxil ola bilər:

kənddən işləmək üçün şəhərə və ya xarici ölkəyə gedən insanlar. bu insanlar özlərinin kəndçi sinfinə mənsub olduqlarını qəbul etmirlər və şəhərdə yaşamaq, şəhərli olmaq onların təfəkküründə bir üst pillə sosial statusa malik olmaqdır və kənddən şəhərə gəlmiş insan artıq kənd həyatına yuxarıdan aşağı baxır, hətta hansısa bir kəndçi etirazında ilk qarşı qoyan insana çevrilir. kənddə yaşayan və öz işi ilə məşğul olan, kəndçi olduğunu bilən insan lümpen deyil.

kasıb olduğu halda, bahalı geyinib, bahalı əşyalar gəzdirən oğlanlar və qızlar. bu kəsim də kobudca desək, kasıb işçilərə nifrət edən, və özlərini öz sinifindən yadlaşdıran kəslərdir.

işi gücü ancaq intellektual danışıb, analiz vermək olan avaralar, çayxana intellektualları.

və gəldik böyük bir qismə. bu insanlar sistem tərəfindən lumpenləşdirilib. məsələn, məmməd süleymanovun gözəl ifadəsi ilə desək, qabağına bir-iki uşaq oyuncağı qoyub satan adam özünü sahibkar zənn edir. çünki sistem onu elə inandırıb və o artıq işçi sinifinə mənsub deyil, heç əsil sahibkar da deyil, bu gün nəsə satır, sabah maşın yuyacaq, birisigün kassir olacaq. bahalı geyinib, bahalı telefonlar işlədəcək. bu insanlar azərbaycanda çox böyük bir hissəni təşkil edir və işçi təbəqəsinin məhv olması ilə bunlar norma halına gəlib.